« و چون سنين عمر امير سيد لوحى به هفت رسيد ، دست قضا ما را به جانب خراسان كشيد » « 1 » و در سنهء 1021 مجدّدا او را در محضر درس و مقابلهء حديث ، نزد مرحوم مير محمّد جعفر رضوى پدر مير محمّد زمان ديده كه در آن زمان ( على الاحتساب ) مرحوم مير لوحى 31 ساله بوده : « . . . تا در سنهء احدى و عشرين و الف ( 1021 ) به مشهد مقدّس شتافتم او را در حوالى روضهء رضويّة - على ساكنها الصلاة و التحيّة - در مجلس سيّد والاگهر امير محمّد جعفر - عليه رحمة اللّه الملك الاكبر - ديدم كه به مقابلهء حديث اشتغال داشت » « 2 » و در سال 1044 كه از عمرشان تقريبا پنجاه و چهار سال ( على الاحتساب ) گذشته بود ، هنگام شدّت مبارزاتشان با اتباع ابو مسلم بوده ، كه در نتيجه گرفتار اذيّتهاى آنها شده است ، چنانچه صاحب « ابيات المختار و انيس الابرار » نوشته است : « و در سنهء اربع و اربعين و الف سبب طواف يكى از فضلاى مؤمنين بار ديگر به اصفهان رسيدم ، در آن سال مير لوحى را ديدم كه از جهّال و اراذل دار اليهود كمال آزار و جفا داشت » « 3 » و اذيّت و آزار گروه اتباع ابو مسلم به انضمام گروهى از صوفيّه به نام « زراقيّه » نسبت به مرحوم مير لوحى از سال 1051 تا سال 1060 ، آن چنان به اوج رسيد كه مرحوم مير لوحى در مقابل دشمنان طريق تقيّه را مىپيموده : « از بس افترا مىزدند و هر روز يكى از پيران خود را از زبان او

--> ( 1 ) . به صفحهء 42 همين مقدّمه رجوع شود . ( 2 ) . به صفحهء 42 همين مقدّمه رجوع شود . ( 3 ) . به صفحهء 43 همين مقدّمه مراجعه شود .